Dlaczego jako psychoterapeutka zdecydowałam się na prowadzenie przedszkola?

Pracując z dorosłymi pacjentami, niemal zawsze trafiamy na ten sam moment: wczesne dzieciństwo. Okres żłobka i przedszkola, w którym nikt nie nauczył nas, czym jest złość, jak stawiać granice i jak radzić sobie z lękiem.


​Zrozumiałam, że zamiast tylko „naprawiać” dorosłość, chcę wspierać proces od samego początku.


​Prowadzenie placówki uświadomiło mi coś jeszcze: nauczyciele i dyrektorzy są dziś potwornie przeciążeni. Brakuje im praktycznych narzędzi radzenia sobie z emocjami w grupie. Dlatego moja misja ma dwa tory. Wspieram rodziców (B2C), ale też szkolę Rady Pedagogiczne (B2B), pomagając wdrażać autorski model adaptacji bliskościowej oraz techniki TUS (Treningu Umiejętności Społecznych).


​Edukacja bez relacji i zrozumienia emocji nie działa.


Jeśli zarządzasz placówką lub pracujesz jako pedagog – zapraszam Cię na mojego bloga. Budujmy wspólnie przestrzeń, w której wiedza psychologiczna spotyka się z praktyką.

Dodaj komentarz